Μέσα στα χρόνια της κρίσης, καθημερινά πραγματοποιούνται δημόσιες συζητήσεις για την ανάγκη της ανάπτυξης στη χώρα προκειμένου να επανέλθει η ζωή των πολιτών σε μία κανονικότητα. Η κυβέρνηση μιλάει για δίκαιη ανάπτυξη, πολλοί – ανάμεσά τους και εγώ – αναφέρουν ότι θα πρέπει να υπάρχει αληθινή ανάπτυξη για να συζητήσουμε στη συνέχεια πώς θα είναι δίκαιη, αλλά εν τέλει απλά δεν υπάρχει η ανάπτυξη που θα βγάλει την πατρίδα από την κρίση. Γιατί δεν υπάρχει; Για να βρούμε τα πραγματικά αίτια θα πρέπει να απαντήσουμε στις βασικότερες ερωτήσεις που κάνει κάποιος, που θέλει να επενδύσει σε μία χώρα:
1. Ποιος είναι ο φορολογικός συντελεστής για τις εταιρείες;
2. Υπάρχει προκαταβολή φόρου και αν ναι, ποιο το ποσοστό;
3. Πόση είναι η ασφαλιστική επιβάρυνση για κάθε εργαζόμενο;
4. Πόση είναι η φορολογία για τα μερίσματα;
5. Υπάρχουν άλλες φορολογικές επιβαρύνσεις;
6. Αν αποφασίσω να κάνω μία νέα επένδυση σε πόσο χρόνο θα εκδοθούν οι οικοδομικές άδειες και οι άδειες λειτουργίας;
Οι απαντήσεις είναι οι παρακάτω:
1. 29% φορολογικός συντελεστής.
2. 100% προκαταβολή φόρου.
3. Πάνω από 40% ασφαλιστική επιβάρυνση για κάθε εργαζόμενο (η ασφαλιστική επιβάρυνση για έναν μισθωτό μηχανικό είναι πάνω από 45%).
4. 15% είναι ο φόρος στα μερίσματα και επιβαρύνεται επιπλέον και με ασφαλιστικές εισφορές.
5. Υπάρχουν και άλλες επιβαρύνσεις, το τέλος επιτηδεύματος και η εισφορά αλληλεγγύης.
6. Η τελευταία ερώτηση δεν μπορεί δυστυχώς να απαντηθεί με ακρίβεια από κανέναν στη χώρα μας.
Μόλις δώσει κάποιος τις παραπάνω απαντήσεις σε κάποιον υποψήφιο επενδυτή το πιθανότερο είναι να περάσει μερικές ημέρες αναψυχής στη χώρα μας και μετά να αναχωρήσει απογοητευμένος.
Σε αυτό το σημείο η προφανής ερώτηση είναι ότι αφού όλα τα παραπάνω είναι γνωστά, τι κάνουμε για να τα αλλάξουμε; H απάντηση είναι ότι αναλισκόμαστε σε δημόσιες συζητήσεις και σε κοινότοπες διαπιστώσεις.
Τι θα μπορούσε όμως να γίνει στην πράξη;
1. O φορολογικός συντελεστής να γίνει 20% άμεσα.
2. Η προκαταβολή του φόρου να είναι 30%.
3. Η ασφαλιστική επιβάρυνση να είναι κάτω από το 25%.
4. Ο φόρος στα μερίσματα πρέπει να γίνει 5%.
5. Να καταργηθεί η εισφορά αλληλεγγύης ή να μειωθεί σε πολύ χαμηλά ποσοστά. (Διευκρινίζω ότι πρέπει να καταργηθεί η εισφορά και όχι η αλληλεγγύη σε κοινωνικές ομάδες που έχουν ανάγκη από στήριξη από μία Πολιτεία, η οποία θα πρέπει να τους υποστηρίζει ουσιαστικά).
6. Να αποφασιστεί η δημιουργία ενός ενιαίου ψηφιακού χάρτη με όλα τα απαραίτητα γεωχωρικά δεδομένα για κάθε αδειοδότηση, όπως έχουμε προτείνει για να γνωρίζει ο καθένας τι χτίζει και πού το χτίζει. Επίσης πρέπει να ξεκινήσει η ηλεκτρονική αδειοδότηση. Σχετικά με τις οικοδομικές άδειες το ΤΕΕ έχει έτοιμο το σύστημα και αναμένει τη σχετική Υπουργική Απόφαση, όσον αφορά τις άλλες αδειοδοτήσεις έχουμε ενημερώσει τους αρμόδιους υπουργούς ότι εντός διαστήματος 8 μηνών μπορούμε να έχουμε το ηλεκτρονικό σύστημα έτοιμο.
Οσο οι αυτονόητες αποφάσεις αυτές καθυστερούν, τόσο θα γίνεται πιο επιτακτικό το ερώτημα:
Μήπως αυτοί που μας κυβερνούν δεν θέλουν να έρθει η ανάπτυξη ή μήπως δεν είναι ικανοί να κάνουν αυτά που χρειάζεται να γίνουν;