Στον Τσίπρα με διασκεδάζει ένα πράγμα: η ψύχρα με την οποία ξεφτιλίζει τους αρωγούς του.
Εχω την αίσθηση ότι τον διασκεδάζει κι εκείνον – διαφορετικά δεν θα το έκανε τόσο συχνά και με τέτοιο ζήλο!
Παράδειγμα. Εχουμε τη συμφωνία με τα Σκόπια – μια συμφωνία για την οποία η συντριπτική πλειοψηφία συνομολογεί ότι είναι από «απαράδεκτη» έως «επισφαλής».
Δεν θα μπω στην ουσία, αλλά σίγουρα κανείς δεν ενθουσιάστηκε. Ούτε καν στον ΣΥΡΙΖΑ.
Αντιθέτως φαίνεται ότι ενθουσιάστηκε ένα ιδιόρρυθμο γαϊτανάκι προθύμων.
Στο όνομα μιας υποθετικής «ιστορικής ευκαιρίας» και κάποιας απροσδιόριστης «ευθύνης» άρχισαν να ψέλνουν τα κάλαντα μιας «συνεννόησης» για τη «λύση».
Δεκτό κι αυτό.
Μπορεί κάποιοι να μην κοιμούνται είκοσι έξι χρόνια με το Σκοπιανό κι αποφάσισαν ότι δεν αντέχουν άλλο ξάγρυπνοι.
Ή απλώς προσφέρονται να στήσουν την πλάτη που ουδείς τους ζήτησε. Αδιόρθωτοι.
Τι κάνει λοιπόν ο Τσίπρας;
Βγαίνει στην τηλεόραση και δηλώνει ότι «η ψηφοφορία στη Βουλή θα έχει χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης».
Ωπα! Ρόμπες οι πρόθυμοι.
Διότι τους λέει κατάμουτρα «κολοκύθια που νομίζετε ότι μιλάμε για το Σκοπιανό, την ευκαιρία ή την ευθύνη. Για τον Τσίπρα μιλάμε!».  
Είναι δυνατόν να ψηφίσει η αντιπολίτευση τον Τσίπρα; Ασφαλώς όχι. Και ξέρετε γιατί; Επειδή έχει δίκιο ο Τσίπρας.
Σε ένα τέτοιο κορυφαίο ζήτημα κανείς δεν ψηφίζει το ζήτημα. Την κυβέρνηση ψηφίζεις ή απορρίπτεις.
Αυτό ήταν νομίζω το λάθος του Θεοδωράκη και όσων άλλων συμμερίζονται την παράξενη επιμονή του να συντρέξουν την κυβέρνηση στο Σκοπιανό.
Ξέχασαν ότι ένας πολιτικός οργανισμός δεν κάνει διαγωνισμούς ιδεών, προθέσεων, αναλύσεων και τρυφερότητας. Δεν είναι ανιχνευτής ραδιενέργειας, ούτε εργαστήριο καινοτομίας. Δεν παίζει Τζόκερ για την ευκαιρία.
Ενας πολιτικός οργανισμός προσδιορίζεται σε σχέση με την εξουσία. Ο Τσίπρας το θύμισε σε όλους με σκαιό αλλά ωφέλιμο τρόπο.
Θα ψηφίσει λοιπόν ο Θεοδωράκης στη Βουλή μια συμφωνία που (κατά τον Πρωθυπουργό) «έχει χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης»; Καλό κουράγιο!
Αν και, με την ευκαιρία, έχω μια απορία.
Πώς έλεγε με τόση βεβαιότητα ο Πρωθυπουργός τη νύχτα της Τετάρτης στην τηλεόραση ότι θα τον στηρίξει στο Σκοπιανό η Κεντροαριστερά;
Ποιος του το είχε πει; Ποιοι τον είχαν διαβεβαιώσει; Πότε;
Διότι προφανώς κάτι γνώριζε ο Πρωθυπουργός. Δεν μπορεί να έβγαζε από το κεφάλι του όσα διακινούσαν οι επιτελείς του το τελευταίο διάστημα.
Και προφανώς η Φώφη καθάρισε αξημέρωτα το παιχνίδι και τους χάλασε το νταραβέρι.
Διότι στο ΠΑΣΟΚ τουλάχιστον έχουν βγάλει κανονικό πολιτικό σχολείο.
Δεν περιμένουν τον Τσίπρα να μάθουν ότι κάθε σοβαρή ψηφοφορία στη Βουλή «έχει χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης».