Ως καλλιτεχνική διευθύντρια της Εταιρείας Λυρικού Θεάτρου Ελλάδος επιδιώκει να παρουσιάσει νέες δυναμικές ανεξάρτητες παραγωγές όπερας, γεμίζοντας το κενό που υπάρχει για το είδος στη Βόρεια Ελλάδα. Επομένως, η σύμπραξή της τώρα με τη Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών, που προβάλλει συστηματικά τη νεοελληνική έντεχνη μουσική δημιουργία, μοιάζει ως φυσικό επακόλουθο της καλλιτεχνικής της δράσης. Η διαφορά είναι ότι η Κασσάνδρα Δημοπούλου θα ανέβει πια στη σκηνή του Ηρωδείου ως πρωταγωνίστρια για να ερμηνεύσει τον λυρικό ρόλο της Περουζέ στην ομώνυμη όπερα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη.
Ο μαέστρος Βύρων Φιδετζής, αφού αποκατέστησε το χειρόγραφο της μοναδικής όπερας του Σακελλαρίδη που επιβίωσε μέχρι σήμερα, παρουσιάζει τώρα το έργο του για πρώτη φορά ολοκληρωμένο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, επτά δεκαετίες μετά το τελευταίο ανέβασμά του από την Εθνική Λυρική Σκηνή. Τη σκηνοθεσία κάνει ο Θοδωρής Αμπαζής, με τη Δημοπούλου και τον Φίλιππο Μοδινό να παίζουν τους κεντρικούς ήρωες που έχουν κάτι από Ρωμαίο και Ιουλιέτα α λα Γκρέκα. «Θα μπορούσε να ονομαστεί και η «τσιγγάνικη εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας».  Ο έρωτας μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών κοινωνικών ομάδων και οι συγκρούσεις που δημιουργούνται μεταξύ των δύο κόσμων είναι ένα πλαίσιο πάνω στο οποίο έχουν δημιουργηθεί πολλά έργα, ακριβώς γιατί οι ιστορίες αυτές δεν τελειώνουν ποτέ. Πάντα θα υπάρχει μια Κάρμεν, μια Περουζέ, ή ένας Ρωμαίος, που θα ερωτευθούν με τον «λάθος» άνθρωπο, που θα αψηφήσουν τους φόβους και τις προκαταλήψεις μιας κοινωνίας και που τελικά θα «τιμωρηθούν» για την ανωτερότητα της ψυχής τους από τους υπόλοιπους», τονίζει η μέτζο σοπράνο.
ΜΙΑ ΑΠΟΚΟΣΜΗ ΦΙΓΟΥΡΑ. Αν και η Περουζέ από πολλούς χαρακτηρίζεται ως η ελληνική Κάρμεν, η ίδια βλέπει την ηρωίδα της από διαφορετικό πρίσμα. «Ο ρόλος της Περουζέ, έτσι όπως αναγεννήθηκε μέσα από τη συνεργασία με τον σκηνοθέτη της παράστασης Θόδωρο Αμπαζή, δεν είναι πια μια «Κάρμεν» που με τη γοητεία της λυγίζει και γελοιοποιεί το κατεστημένο. Είναι μια απόκοσμη φιγούρα που αναδύεται (γεννιέται) μέσα από τη θάλασσα. Σχεδόν χωρίς τη θέλησή της, η Περουζέ ξεβράζεται από το κύμα σε έναν κόσμο στέρεο, αλλά αφιλόξενο, στον οποίο θα παραμείνει ώς το τέλος της σύντομης ζωής της. Η πραγματική ομοιότητα της Περουζέ με την Κάρμεν είναι ότι και οι δύο έχουν ενόραση και προβλέπουν το τέλος τους, αλλά αντί να του αντισταθούν, ενδίδουν σ" αυτό. Αυτή η άφεση στη μοίρα, η απόλυτη αποδοχή των συνεπειών των πράξεών τους, είναι αυτό που τις κάνει τελικά ηρωίδες», τονίζει η θεσσαλονικιά μουσικός.
Η Δημοπούλου σπούδασε κλασικό τραγούδι και βιολοντσέλο στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Η καριέρα της στην όπερα άρχισε το 2001 με τη συμμετοχή της στο διεθνές φεστιβάλ Aix-en Provance και το φεστιβάλ Mozart Toujours στο Ζάλτσμπουργκ. Εκτοτε έχει εμφανιστεί σε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε μεγάλες όπερες του εξωτερικού, μεταξύ των οποίων το Εθνικό Θέατρο του Λουξεμβούργου, η Οπερα της Στουτγάρδης, το Teatro Real της Μαδρίτης και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Το καλοκαίρι του 2010 τραγούδησε τον ρόλο της Κοντέσα ντι Τσεπράνο στο «Ριγκολέτο» του Βέρντι, με τον Πλάθιντο Ντομίνγκο στον πρωταγωνιστικό ρόλο υπό τη διεύθυνση του Ζούμπιν Μέτα. Είναι υπότροφος του Ιδρύματος Βάγκνερ και έχει κερδίσει το βραβείο κοινού στον διεθνή διαγωνισμό Belcanto του Rossini Festival. Εχει βραβευθεί από την Ενωση Ελλήνων Κριτικών ως καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη καλλιτέχνις.

«Περουζέ», σήμερα και αύριο στις 21.00, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού (Πεζόδρομος Ηρώδου Αττικού, τηλ. 210-3272.000, είσοδος 10-50 ευρώ)