Ο τρόπος μπορεί να είναι πράγματι μπρούτος. Συγχρόνως, όμως, δεν θα μπορούσε να είναι λιγότερο κοντά στην αλήθεια: αυτό που θέλει η κυβέρνηση Ερντογάν είναι να «βρει τους Oκτώ, να τους πακετάρει και να τους γυρίσει στην Τουρκία». Ο Μπεκίρ Μποζντάγ, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και κυβερνητικός εκπρόσωπος που έκανε τις σχετικές δηλώσεις, δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο σαφής: η Δικαιοσύνη εκλαμβάνεται ως ένας μηχανισμός που ενεργοποιείται για πολιτικούς και μόνο λόγους. Και ο έλληνας Πρωθυπουργός δεν κρίνεται απλώς ως ανακόλουθος. Επικρίνεται επειδή υποτίθεται ότι δεν κράτησε την «ανδρική του τιμή».
Ο τρόπος είναι πράγματι μπρούτος. Αλλά κανένας εδώ δεν μπορεί να κάνει πως δεν ήξερε. Η «αρπαγή των Οκτώ» δεν είναι κάποιο ανομολόγητο σχέδιο, είναι δηλωμένη πρόθεση. Οι δηλώσεις του Μποζντάγ είναι η προαναγγελία μας επιχείρησης απαγωγής. Και από την άποψη αυτή δεν έχει και τόση σημασία εάν ο έλληνας Πρωθυπουργός απέδειξε με τον «λόγο ανδρός» που δεν κράτησε ότι είναι μάλλον χαλαρή η σχέση του με το κράτος δικαίου. Αυτό που έχει σημασία είναι εάν η κυβέρνησή του μπορεί να προστατεύσει τους ικέτες της από τον τούρκο πρόεδρο, του οποίου η δική του σχέση με το κράτος δικαίου είναι εντελώς ανύπαρκτη.
Αυτή η πλήρης ανυπαρξία στη σχέση της τουρκικής κυβέρνησης με το κράτος δικαίου ορίζει και το μέγεθος της ευθύνης της ελληνικής. Η επιχείρηση δεν χρειάζεται να προαναγγελθεί ούτε καν με τον κομψό τρόπο του Νίκου Κοτζιά – για τον μπρούτο του Μπεκίρ Μποζντάγ ούτε συζήτηση. Δεν μπορεί όμως να είναι τίποτε λιγότερο από μια επιχείρηση διάσωσης. Μια επιχείρηση διάσωσης όχι ενός αλλά οκτώ στρατιωτών Ράιαν.