Επικοινωνήσαμε με τη Μιμή Ντενίση ενώ βρισκόταν στις Βρυξέλλες, μαζί με τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ, αφού και οι δύο είναι μόνιμα μέλη του ετήσιου συνεδρίου για το Human Trafficking που γίνεται εκεί με επικεφαλής τη συντονίστρια της ΕΕ για το Trafficking Μύρια Βασιλειάδου.
«Να ξεκαθαρίσω πρώτα απ" όλα ότι δεν ανήκω σε κανένα σύλλογο ούτε είμαι επικεφαλής κάποιας κίνησης για το Πεδίον του Aρεως. Εκφράζω τις δικές μου απόψεις που έχω αποδείξει, με τη δουλειά και τις ενέργειές μου, ότι είναι καθαρά αντιρατσιστικές. Ακόμη και το συνέδριο στο οποίο με βρίσκετε τώρα έχει ως στόχο του την πάταξη του ρατσισμού. Ο λόγος που μπαίνω μπροστά είναι ότι η αναγνωρισιμότητά μου βοηθά στο να ακουστεί πιο δυνατά η φωνή των κατοίκων γύρω από το Πεδίον του Αρεως. Αυτό λοιπόν που θέλουμε εμείς είναι ένα πάρκο για όλους. Και για τον νεαρό που αθλείται, και για τον κύριο που βγάζει βόλτα τον σκύλο του, και για τη γιαγιά που συνοδεύει το εγγονάκι της. Αλλά και για τον τοξικομανή, φτάνει να μην κάνει χρήση ουσιών σε δημόσια θέα. Κυρίως γιατί αυτό εξευτελίζει τον ίδιο. Και πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος δεν αξίζει να χάνει κατ" αυτόν τον τρόπο την αξιοπρέπειά του. Δουλειά του κράτους είναι να υπάρχουν ειδικοί χώροι και ομάδες βοήθειας όχι μόνο για αποτοξίνωση, αλλά και για όσους δεν είναι έτοιμοι να αποτοξινωθούν. Θυμάμαι, είχα ρωτήσει ένα κορίτσι που κυριολεκτικά είχε πέσει πάνω μου «Μα δεν λυπάσαι τον εαυτό σου;» και μου είχε απαντήσει «Γιατί; Το κράτος με λυπάται;». Θα ήθελα λοιπόν να τονίσω ότι εμείς οι κάτοικοι δεν έχουμε τίποτα εναντίον αυτών των ανθρώπων. Εμείς είμαστε εξάλλου που τους πάμε μια κουβέρτα, ένα πιάτο φαγητό. Εχω κυνηγήσει αυτοκίνητο του ΕΚΑΒ που ειδοποιήθηκε γιατί κάποιος είχε τραυματιστεί στο πάρκο και, επειδή δεν τον έβρισκε, έφευγε. Εξάλλου, ουσιαστικό ρατσισμό θεωρώ το να βλέπεις αυτούς τους ανθρώπους ή τους πρόσφυγες σαν μειονότητα που δεν πειράζει και αν μείνουν στον δρόμο. Προσωπικά αισθάνθηκα πολύ άσχημα εδώ όταν η σύνεδρος από την Ιταλία ανέφερε ότι είχε έρθει στην Αθήνα για το θέμα των γυναικών από τη Νιγηρία που είναι θύματα του trafficking και της είπαν ότι κάποιες από αυτές τις βρίσκεις σε ένα πάρκο, όπου όμως δεν μπορείς να μπεις ούτε με τη συνοδεία της Αστυνομίας».