Να δυσκολεύεσαι να διοργανώσεις τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος και να χρειάζεσαι την μισή δύναμη της Ελληνικής Αστυνομίας για να μη σκοτωθούν οι χούλιγκαν της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ ως Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία δεν σε τιμά, αλλά μπορώ και να το καταλάβω. Σε τελική ανάλυση ο πρόεδρος της ΕΠΟ Βαγγέλης Γραμμένος και οι συν αυτώ σύμβουλοι δεν έχουν και καμιά ιδιαίτερη πείρα διοργάνωσης τέτοιων παιγνιδιών. Οι δε υπάλληλοι που έχουν μαζέψει στην ομοσπονδία είναι απόμαχοι δημοσιογράφοι οι περισσότεροι και  βρήκαν εκεί καταφύγιο – κάποιοι από ποδόσφαιρο δεν είχαν ιδέα κι ας όψεται η ρημάδα η κρίση. Το να μην μπορείς να διαχειριστείς προβλήματα όπως αυτά με τη FIFA επίσης το κατανοώ: όταν θες δυο μεταφραστές για να σου εξηγήσουν τι σου γράφουν στις επιστολές που σου στέλνουν, τίποτα δεν είναι απλό. Αλλά να κινδυνεύουμε ως χώρα να ζήσουμε διπλωματικό επεισόδιο με το Ιράν γιατί η ΕΠΟ δεν μπορεί να διοργανώσει ένα φιλικό, είναι από τα άγραφα. Θα σας πω τις λεπτομέρειες της ιστορίας γιατί έχει πλάκα.
Διαρροή
Τον περασμένο Φεβρουάριο, με μια συνηθισμένη διαρροή σε δημοσιογράφους της αρεσκείας της, η ΕΠΟ έκανε γνωστό ότι η Εθνική θα δώσει δυο φιλικά ματς τον Ιούνιο απαραίτητα για να κάνει κάποιες δοκιμές ο ομοσπονδιακός τεχνικός  Μίκαελ Σκίμπε. Γράφτηκε ότι από αυτά τα ματς θα μπουν στα ταμεία της ομοσπονδίας κάποια σοβαρά χρήματα (που ωστόσο δεν έγιναν γνωστά…) προφανώς για να δικαιολογηθεί η επιλογή των αντιπάλων: το να παίξεις με τη Σαουδική Αραβία και το Ιράν (και μάλιστα εκτός έδρας) είναι πρωτότυπο. Η επιλογή, μολονότι παράξενη,έμοιαζε υποχρεωτική: η ΕΠΟ στο τελευταίο φιλικό που η ομάδα του Σκίμπε έδωσε στο ΟΑΚΑ με την Ελβετία πρέπει να μπήκε μέσα με τα μπούνια, αφού δεν πήγαν να το δουν ούτε οι στενοί συγγενείς των ποδοσφαιριστών που σε αυτό αγωνίστηκαν – δεν έγιναν γνωστές ούτε καν οι εισπράξεις του αγώνα. Από τους Σαουδάραβες και του Ιρανούς μπορεί κάτι να κατέληγε στο ταμείο, όμως υπήρχε ένα προβληματάκι: με το Ιράν έπρεπε, με βάση τα πλάνα του χορηγού, η ομάδα να αγωνιστεί στην Κωνσταντινούπολη.
Ερντογάν
Ποιος είχε την ιδέα να πάει η Εθνική να παίξει φιλικό ματς στην Τουρκία σε μια περίοδο που ο σουλτάνος Ταγίπ Ερτογάν αμφισβητούσε ακόμα και τη Συνθήκη της Λωζάννης, δεν το ξέρω. Δεν είναι και εύκολο να το μάθεις, αφού από τότε που στην ΕΠΟ έχουν τσακωθεί οι βόρειοι με τους νότιους χαλίφηδες, οι μισοί «δίνουν» τους άλλους μισούς. Οι μεν έλεγαν ότι το έκλεισε ο Ζήσης Βρύζας που είναι υπεύθυνος εθνικών ομάδων, οι δε ότι για όλα φταίει ο γενικός δερβέναγας Αλέξης Δέδες που με τους Τούρκους έχει κρατήσει επαφές από τον καιρό που θα συνδιοργανώναμε μαζί τους τα τελικά ενός πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος – στόχος φιλόδοξος για μια ομοσπονδία που παραδοσιακά δεν μπορεί να διοργανώσει ούτε τσιμπούσι σε διανυκτερεύον πατσατζίδικο. Ο,τι όλο αυτό θα κατέληγε σε φιάσκο ήταν πιο σίγουρο και από το ότι θα έδινε πέναλτι ο Βάτσιος στο Λαμία – ΑΕΚ, όμως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πόσο χειρότερα θα γίνονταν όλα.
Εξέλιξη
Οταν έγινε η σύλληψη των δυο ελλήνων στρατιωτικών από τους Τούρκους, ο πρόεδρος Γραμμένος τρελάθηκε από τα νεύρα του. Αμφιβάλλω αν η διεξαγωγή του φιλικού στην Τουρκία είχε συζητηθεί ποτέ σε συμβούλιο της ΕΠΟ – το λέω γιατί είμαι βέβαιος πως σε αυτό υπάρχουν αρκετοί ευαίσθητοι με τα εθνικά θέματα που θα το ακύρωναν. Ο Γραμμένος πήρε την πρωτοβουλία να το ακυρώσει μόνος του – θα μιλούσε στους Ιρανούς και στην εταιρεία που θα το διοργάνωνε (έχει καμιά σχέση ο Πασχάλης;), εξηγώντας ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει στην Τουρκία ύστερα από μια τέτοια εξέλιξη.
Διήμερο
Πότε συνέλαβαν οι Τούρκοι τους δυο έλληνες αξιωματικούς, που κατά τον Τζανακόπουλο θα έβγαιναν σε ένα διήμερο; Στις 2 Μαρτίου. Πόσος καιρός πέρασε από τότε; Πάνω από ογδόντα μέρες! Κι όμως, η ΕΠΟ δεν κατάφερε να λύσει αυτό το απλό πρόβλημα που προέκυψε ώστε και με το Ιράν να μην τσακωθούμε άνευ λόγου και – κυρίως – να καταφέρει ο Σκίμπε να κάνει αυτό το φιλικό που για την προετοιμασία της ομάδας θεωρούσε απαραίτητο. Τι κάνανε ογδόντα ολόκληρες μέρες; Προσπαθούσαν να πείσουν το Ιράν να "ρθει να παίξει στην Ελλάδα (στην Ξάνθη ή στο γήπεδο του Περιστερίου), ξεχνώντας πως το Ιράν απαιτεί σε αυτές τις περιπτώσεις να έχει λόγο ακόμα και για τις διαφημιστικές ταμπέλες που υπάρχουν στο γήπεδο, αφού το θεοκρατικό καθεστώς της χώρας απαγορεύει διαφημίσεις αλκοόλ και τσιγάρων! Ετσι, όχι μόνο δεν πρόκειται να γίνει κανένα φιλικό, αλλά φτάσαμε στο σημείο να βγάλει ανακοίνωση εναντίον της ΕΠΟ η ομοσπονδία του Ιράν (!) με την οποία ισχυρίζεται ότι «αν το φιλικό δεν γίνει για τον οποιονδήποτε λόγο» θα κυνηγήσει την υπόθεση στα αρμόδια διεθνή όργανα «ώστε να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της καθώς η ΕΠΟ με τον χορηγό της πρέπει να λογοδοτήσουν». Αναφέρει επίσης ότι έχει κινητοποιηθεί για το θέμα η πρεσβεία του Ιράν στην Αθήνα την οποία και ευχαριστεί! Τι απάντησε σε αυτά η ΕΠΟ; Ανακοίνωση φυσικά δεν έβγαλε, αλλά μέσω διαρροών μάθαμε ότι ο πρόεδρος Γραμμένος είχε την ευθιξία να ματαιώσει το φιλικό λόγω της έντασης με την Τουρκία, αλλά και από σεβασμό στις οικογένειας των δυο ελλήνων κρατουμένων – θα είχε πλάκα να το έκανε! Φυσικά για τον προγραμματισμό του Σκίμπε, που τον γράψαμε καθώς φαίνεται στα μαύρα κατάστιχα, ούτε λέξη. Και κανείς φυσικά δεν ανέλαβε και την ευθύνη του φιάσκου. Ματαιώθηκε ένα φιλικό, χαθήκαν χρήματα και θα κληθεί η ομοσπονδία να απολογηθεί στη FIFA, αλλά πέρα βρέχει.
Iράν
Ηταν τόσο δύσκολο να σκεφτείς ότι φιλικά στην Τουρκία αυτό τον καιρό δεν γίνονται; Απλά αναρωτιέμαι. Από την άλλη ίσως να υπάρχει εναλλακτική λύση. Ισως την απώλεια των εσόδων να την καλύψουν κυκλοφορώντας σε CD μια διασκευή του υπέροχου τραγουδιού του Μάνου Χατζιδάκι, που, μελοποιώντας τους στίχους του Μπρεχτ σε απόδοση Οδυσσέα Ελύτη, μιλούσε για εκείνους τους τέσσερις στρατηγούς που «κινάν και παν για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν» αλλά ως γνωστόν στο Ιράν δεν φτάσανε ποτέ.
Γελοίο
Θυμίζω ότι «ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε» και πρέπει να ήταν ο Γραμμένος. «Ο δεύτερος στις κακουχιές δεν άντεχε» και πρέπει να είναι ο Βρύζας. «Ο τέταρτος φοβότανε το κρύο» και μάλλον είναι ο Δέδες. O τρίτος ήταν απλά υποκείμενο γελοίο, όπως γελοία είναι και η απίθανη ιστορία αυτού του φιλικού…