Για προώθηση συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων κάνει λόγο ο ΟΟΣΑ στην έκθεση που παραδόθηκε από τον Αν. Γκουρία στον πρωθυπουργό. Παράλληλα, χτυπά καμπανάκια για την οικονομία παρά το γεγονός ότι σε γενικές γραμμές έχει αισιόδοξες προβλέψεις.

Το συμπέρασμα του οργανισμού είναι ότι θα μπορούσαν να εισπραχθούν επιπλέον 4 δις ευρώ αν γίνουν συγκεκριμένες αλλαγές.

Σε ειδικό κεφάλαιο, αναλύεται η δημοσιονομική επίπτωση συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων, όπου εκτιμάται πως μόνο η κατάργηση των φοροαπαλλαγών και η αύξηση της εισπραξιμότητας του ΦΠΑ στο 90% τουμέσου όρου των χωρών του ΟΟΣΑ θα μπορούσε να αποφέρει έσοδα 0,8% του ΑΕΠ, όσο δηλαδή είναι περίπου η προσδοκώμενη δημοσιονομική επίπτωση από τη μείωση των συντάξεων (1% του ΑΕΠ το 2019) ή από τη μείωση του αφορολογήτου σε έως 5.700 ευρώ (το 2020, σύμφωνα με το πρόγραμμα).

Τα μεγέθη είναι εντυπωσιακά, οι δύο προαναφερθείσες μεταρρυθμίσεις θα μπορούσαν να αποφέρουν 1,4% του ΑΕΠ έως το 2025 και 1,9% έως το 2030, δημιουργώντας περιθώρια για την προώθηση παράλληλων κοινωνικών δράσεων και παροχών, όπως μεταξύ άλλων για κοινωνική προστασία και βελτίωση της εκπαίδευσης.

Στο μέτωπο των προβλέψεων, ο ΟΟΣΑ θέτει τον πήχη της ανάπτυξης φέτος στο 2% (όπως και το ΔΝΤ) και στο 2,3% το επόμενο έτος, με παράλληλη αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης κατά 0,4% και 1,5% και της δημόσιας, κατά 0,7% και 1,5%.

Στον κλάδο της οικοδομής, η κρίση έχει ακόμα ρίζες αν και η κατάσταση βελτιώνεται. Τη βουτιά 25,7% του 2015 διαδέχθηκε νέα μείωση 12,4% το 2016 και 8,7% το 2017, ενώ για φέτος προβλέπεται πτώση 2,1%, πριν την αύξηση κατά 1% το επόμενο έτος.

Πλεόνασμα

Στο μέτωπο του πρωτογενούς πλεονάσματος, ο ΟΟΣΑ εκτιμά πως θα διαμορφωθεί φέτος στο 4% του ΑΕΠ και στο 3,6% το 2019, με το δημόσιο χρέος σε πτωτική τροχιά (172,5% του ΑΕΠ φέτος και 168,3% το 2020). Αίσθηση προκαλεί η εκτίμηση του Οργανισμού ότι τα yield των δεκαετών ομολόγων θα διαμορφωθούν φέτος σε μέσα επίπεδα στο 5% και το επόμενο έτος, σε 4,8%.

Στους καθοδικούς κινδύνους για τις παραπάνω προβλέψεις ο Οργανισμός περιλαμβάνει πιθανή μεταρρυθμιστική κόπωση, η οποία θα ήταν ικανή να οδηγήσει σε μικρότερη ανάπτυξη, επιβάρυνση του χρέους και πολιτική αβεβαιότητα, ενώ επιπρόσθετοι παράγοντες ανησυχίας (περιορισμένων πιθανοτήτων) είναι γεωπολιτικοί κίνδυνοι με αύξηση των προσφυγικών ροών και μια σοβαρή κρίση στις αγορές, η οποία θα οδηγούσε σε ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

«Στα χρόνια που έρχονται η επιτυχία των μεταρρυθμίσεων θα εξαρτηθούν από τη δημιουργία περιβάλλοντος που θα βασίζεται στη διαφάνεια του ρυθμιστικού πλαισίου, σε ένα αποτελεσματικό δημόσιο τομέα, σε ανταγωνιστικές αγορές και ένα αποτελεσματικό πλαίσιο κοινωνικής προστασίας», σημειώνει η Έκθεση και με αυτό το σκεπτικό τα κύρια μηνύματα είναι:

Περιορισμός της φοροδιαφυγής, διεύρυνση της βάσης, εξορθολογισμός των δημόσιων δαπανών και ενίσχυση της δημόσιας διοίκησης, προκειμένου να στηριχθεί η ανάπτυξη και να διατηρηθεί- ο μοναδικός τρόπος- το πλεόνασμα στο 3,5% μεσοπρόθεσμα και πάνω αλλά κοντά στο 2% μακροπρόθεσμα. Οι φιλικές για την ανάπτυξη πολιτικές και η κατάλληλη αναδιάρθρωση του Χρέους είναι αναγκαίες για να υποστηριχθεί το προφίλ (outlook) της χώρας, τη Βελτίωση της βιωσιμότητας του Χρέους και τη μείωση της «ευαισθησίας» σε σοκ

ενίσχυση της ποιότητας του ρυθμιστικού πλαισίου, συνέχιση της μάχης κατά της διαφθοράς και προώθηση της ανταγωνιστικότητας θα βοηθήσουν στην αναζωογόνηση των ξένων άμεσων επενδύσεων και της παραγωγικότητας, άρα και να οδηγήσουν σε υψηλότερο επίπεδο ζωής

Ενεργή στήριξη και επανεκπαίδευση των ανέργων και απογοητευμένων εργαζομένων, προκειμένου να βρουν δουλειά και να μειωθεί η φτώχεια ειδικά στα παιδιά και στις νέες οικογένειες, με παράλληλη προώθηση των κινήτρων απασχόλησης, θα διατηρήσουν την κοινωνική πρόοδο.

Οι βασικές προβλέψεις του ΟΟΣΑ
ΑΕΠ
2018: 2%
2019: 2,3%
Ανεργία
2018: 20,4%
2019: 19,4%
Ιδιωτική κατανάλωση
2018: 0,4%
2019: 1,5%
Πρωτογενές πλεόνασμα
2018: 4%
2019: 3,6%
Απόδοση 10ετούς
2018: 5%
2019: 4,8%
Οι κίνδυνοι που αναφέρει η Εκθεση
Μεταρρυθμιστική κόπωση- ανάσχεση μεταρρυθμίσεων- ανεπαρκής ελάφρυνση Χρέους
Όξυνση γεωπολιτικών κινδύνων- αύξηση προσφυγικών ροών
Νέα συστημική κρίση- κεφαλαιακές ανάγκες τραπεζών
Παραμένουν τα εμπόδια στις ιδιωτικές επενδύσεις