Οι οκτώ αγωνιστικές που απομένουν για τη λήξη της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος της Basket League θα φάνταζαν με το μαρτύριο του Τάνταλου αν δεν είχαν εμφανιστεί οι από μηχανής θεοί σε Τρίκαλα, Λάρισα και Θεσσαλονίκη.
Ο πατέρας του Τάνταλου, ο Δίας, τιμωρώντας την αλαζονεία του τον είχε υποβάλει στο μαρτύριο να βρίσκεται σε ένα λάκκο και από πάνω του να κρέμεται ένας βράχος που κάθε στιγμή έμοιαζε ότι θα τον πλακώσει. Κάτι ανάλογο βίωναν και τρεις ομάδες από την κακή διαχείριση και τους κακούς υπολογισμούς των διοικήσεών τους με τον βράχο (των χρεών) πάνω από το κεφάλι τους έτοιμο να τις διαλύσει.
Σε μια απόσταση κάτι παραπάνω από 200 χιλιόμετρα συνολικά (62 χλμ. Τρίκαλα – Λάρισα και άλλα 151 μέχρι τη Θεσσαλονίκη) παίχτηκε το πρόωρο θείο δράμα του ελληνικού μπάσκετ με τρεις συλλόγους – μεταξύ των οποίων και ο ιστορικός Αρης – να πηγαίνουν κατά κρημνών με μαθηματική ακρίβεια και στον ΕΣΑΚΕ ετοιμάζονταν για το σχέδιο να τελειώσει κολοβό το πρωτάθλημα!
Ο Φάρος φωτίζει ξανά
Τα Τρίκαλα που παίζουν για 5η χρονιά στην Α1 έφτασαν κόντρα στον Ολυμπιακό να κατέβουν με επτά παίκτες (και λόγω τραυματισμών)! Την παρτίδα έσωσαν όπως φαίνεται ο Βαγγέλης Φρύδας που πήρε το 70% των μετοχών της ομάδας από τους Ρουσιαμάνη – Κουτσιμάνη (κατείχαν το 60%) και με άλλους επιχειρηματίες, όπως ο Βαγγέλης Πλεξίδας, έγιναν και τρεις μεταγραφές. Μετά την ήττα από τον ΓΛ Φάρο δύσκολα θα σώσουν την κατηγορία, αλλά τουλάχιστον θα πέσουν με ψηλά το κεφάλι.
Στη Λάρισα το καλοκαιρινό εγχείρημα (συγχώνευση με Φάρο Κερατσινίου) είχε δημιουργήσει ενθουσιασμό, αλλά μετά τον μήνα του μέλιτος άρχισαν τα προβλήματα. Οι παίκτες και οι προπονητές (είχαν πληρωθεί μόνο τον Σεπτέμβριο) είχαν πακετάρει τα πράγματά τους για να φύγουν και η ομάδα δεν θα κατέβαινε στο παιχνίδι με την Κύμη πριν λίγες μέρες καθώς η διοίκηση  Δασταβρίδη δεν μπορούσε να ανταποκριθεί.
Ο Βαγγέλης Τσάπας, ισχυρός άνδρας του Φάρου Κερατσινίου που είχε κάνει και το deal το καλοκαίρι, δεν άφησε την ομάδα να χαθεί. Βρήκε νέους επενδυτές και με την οικογένεια Μπούμπουρα ο Φάρος άναψε και πάλι και φωτίζει τον δρόμο για το πλοίο της ομάδας, που αντί για τα βράχια πάει πλέον προς ήρεμο λιμάνι στα νερά της Α1.
Το τέλος του «βραχνά»
Για τον ιστορικό Αρη, τι να πει κανείς. Η διοίκηση Λάσκαρη αποδείχθηκε καταστροφική για τον σύλλογο ο οποίος έμεινε όρθιος αγωνιστικά χάρις στον κόσμο του και κυρίως την προσωπικότητα του Παναγιώτη Γιαννάκη, ο οποίος φυσικά είναι κάτι πολύ παραπάνω από προπονητής στην ομάδα που έγραψε (σε συλλογικό επίπεδο) τις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας του.
Τριάντα τέσσερις μήνες μετά τον «βραχνά» Λάσκαρη, το 90% του πλειοψηφικού πακέτου της ομάδας πουλήθηκε σε μια ομάδα επιχειρηματιών, υπό τον θεσσαλονικιό δικηγόρο Δημήτρη Γουλιέλμο, ο οποίος έπαιξε τον καταλυτικότερο ρόλο στην αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και στην αρχή της νέας εποχής.