Τη βεβαιότητα ότι η σύλληψη των δύο ελλήνων στρατιωτικών στον Εβρο δεν ήταν τυχαία αλλά προμελετημένη και κομμάτι σχεδιασμού, εκφράζουν δύο επίτιμοι αρχηγοί που υπηρέτησαν και ως επικεφαλής του Δ" Σώματος Στρατού στον Εβρο, ενισχύοντας την εκδοχή της ενέδρας την οποία πιθανόν να έστησαν οι Τούρκοι για να συλλάβουν τους δύο στις Καστανιές Εβρου.
Την ίδια ώρα και μετά την «αιχμαλωσία» στις Καστανιές, οι περιπολίες στον Εβρο γίνονται από ομάδες όχι δύο πλέον, αλλά επτά ατόμων, καθώς κανείς δεν γνωρίζει τις ακριβείς συνθήκες, όπως και τον αριθμό των Τούρκων που συνέλαβαν τους δύο έλληνες στρατιωτικούς.
Τόσο στο ΓΕΕΘΑ όσο και έμπειροι στρατιωτικοί που έχουν υπηρετήσει σε επιτελικές θέσεις στη Θράκη και γνωρίζουν άριστα τη συγκεκριμένη περιοχή, αποκλείουν το ενδεχόμενο να έστησαν καρτέρι οι Τούρκοι σε ελληνικό έδαφος. Αντίθετα, εκτιμούν ότι για λίγα μέτρα πέρασε στο τουρκικό έδαφος η ελληνική περίπολος – και σαν «έτοιμοι από καιρό» οι Τούρκοι τούς συνέλαβαν.
Σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», το σενάριο να είχαν στήσει «δόκανο» οι τουρκικές δυνάμεις δεν έχει αποκλειστεί ούτε από τα σενάρια που μελετούν και ανώτατοι στρατιωτικοί στο υπουργείο Αμυνας, που εκ της θέσεώς τους συνθέτουν τις λεπτομέρειες της υπόθεσης.

Μανούσος Παραγιουδάκης:
«Ηταν περισσότεροι»
Πρώτος ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ Μανούσος Παραγιουδάκης, σωματάρχης του Δ" Σώματος στον Εβρο την καυτή περίοδο της κρίσης στα Ιμια που το 1996 έφερε μια ανάσα πριν από τη μετωπική σύγκρουση Ελλάδα και Τουρκία, εμφανίστηκε βέβαιος ότι ο υπολοχαγός και ο λοχίας ΕΠΟΠ έπεσαν σε ενέδρα που είχαν στήσει πιθανότατα άνδρες των ειδικών δυνάμεων.
Ο Μανούσος Παραγιουδάκης δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας. Αναλύοντας την εκτίμηση περί ενέδρας, εξηγεί στα «ΝΕΑ»: «Μιλώ μέσα από την εμπειρία μου και απ" όσα μπορεί κανείς να αναγνώσει. Φαίνεται ότι ήταν στημένο το θέμα. Σας λέω ότι ποτέ μια αντίστοιχη τουρκική περίπολος δεν θα μπορούσε να συλλάβει τη δική μας περίπολο. Τα παιδιά αυτά ήταν και κατάλληλα προετοιμασμένα, είχαν οπλισμό αλλά και σφαίρες. Και στην απέναντι πλευρά υπάρχει μια αντιστοιχία. Σε αριθμό και οπλισμό. Δεν μπορούσαν δύο τούρκοι στρατιωτικοί να συλλάβουν τους δικούς μας. Σε καμία περίπτωση. Και βεβαίως ακόμα περισσότερο αποκλείεται, αν οι δικοί μας κινούνταν σε ελληνικό έδαφος. Πρέπει να ήταν κάποιες ειδικές δυνάμεις. Ομάδα ειδικών δυνάμεων που είχε εκπαιδευτεί και προετοιμαστεί για να «υφαρπάξει» δύο έλληνες στρατιωτικούς που εκτελούσαν την περιπολία».
Ο στρατηγός Παραγιουδάκης καταλήγει στο συμπέρασμα περί ενέδρας και λόγω του γενικότερου κλίματος που έχει δημιουργήσει όλο το τελευταίο διάστημα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία, εκτιμώντας ότι ένα επεισόδιο επί εδάφους θα εξυπηρετούσε τον σχεδιασμό της κλιμάκωσης. «Πιστεύω ότι είχε οργανωθεί και ένα επεισόδιο – συνταρακτικό όπως πράγματι έχει εξελιχθεί – να γίνει σε χερσαίο χώρο» υποστηρίζει, σημειώνοντας ότι στην περιοχή του Εβρου και στις δύο πλευρές υπάρχει ισχυρή στρατιωτική δύναμη, την οποία γνωρίζει η Τουρκία: «Στην τουρκική πλευρά υπάρχει η 1η στρατιά και στην ελληνική το Δ" Σώμα Στρατού. Ξέρουμε και ξέρουν ότι εκεί δεν παίζουν. Υπάρχει όμως άτυπη όχι συμφωνία αλλά πρακτική για τέτοιου είδους συμβάντα, να λύνονται σε επίπεδο διοικητή ή ταξιάρχου. Θεωρώ ότι είχε στηθεί το επεισόδιο και μακάρι να διαψευστώ».
Κωνσταντίνος Ζιαζιάς:
«Ολα δείχνουν σχεδιασμό»
Ιδια περίπου εκτίμηση κάνει όμως και ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΣ Κωνσταντίνος Ζιαζιάς, ο οποίος ηγήθηκε του Δ" Σώματος Στρατού στη Θράκη, θέση-πρόκριμα για την ηγεσία του Ελληνικού Στρατού.
Μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο στρατηγός Ζιαζιάς εξηγεί ότι ο τρόπος εξουδετέρωσης των δύο Ελλήνων δείχνει υπέρτερο αριθμό τούρκων στρατιωτών και προσχεδιασμένη ενέργεια. «Την προσχεδίαση την καταμαρτυρεί και η εξέλιξη του ζητήματος με τους χειρισμούς που ξεδίπλωσαν οι Τούρκοι» αναφέρει ο στρατηγός Ζιαζιάς. Οπως θυμάται, «τέτοια περιστατικά τελείωναν στην οριογραμμή με υπεύθυνους τους αρχιφύλακες ή τους λοχαγούς. Δεν εξελίσσονταν σε διμερές διπλωματικό ζήτημα. Εδώ ακολούθησαν σύλληψη, μεταφορά στην Αδριανούπολη, άρνηση επιστροφής των ανδρών σε αίτημα του ταξιάρχου λίγες ώρες μετά». Και η άποψη του στρατηγού Ζιαζιά είναι ότι η Τουρκία επεδίωξε να πιέσει και στη Θράκη, όπως κάνει στο Αιγαίο.