Bραβευμένοι με Νομπέλ λογοτέχνες και επιστήμονες υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή προς τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συντάσσοντας την ισχύ της φήμης τους με τη διεθνή κοινότητα που καταδικάζει τη φυλάκιση δημοσιογράφων και διανοουμένων. Στην επιστολή τους θυμίζουν στον πρόεδρο Ερντογάν περιστατικά του παρελθόντος, όπως τη δική του προσωποκράτηση το 1998 αλλά και τις δημόσιες διακηρύξεις του το 2009 για την ελευθερία έκφρασης στην Τουρκία, καλώντας τον να αναθεωρήσει και να φέρει την Τουρκία στον ελεύθερο κόσμο.
«Τον Απρίλιο του 1998, ο ίδιος στερηθήκατε τη θέση σας ως δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, σας απαγορεύθηκε το πολιτικό σας αξίωμα και καταδικαστήκατε σε φυλάκιση για 10 μήνες επειδή, σύμφωνα με το ίδιο άρθρο 312 του ποινικού κώδικα, απαγγείλατε δημόσια ένα ποίημα τον Δεκέμβριο του 1997.
Αυτό ήταν άδικο, παράνομο και σκληρό. Πολλές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα τότε σας υπερασπίστηκαν. Ενώ σήμερα τρομάζουν με τις παραβιάσεις που συμβαίνουν τώρα στη χώρα σας. Η Διεθνής Αμνηστία, η PEN International, η Επιτροπή Προστασίας των Δημοσιογράφων, το άρθρο 19 και οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που αντιτίθενται στην πρόσφατη δικαστική απόφαση.
Κατά τη διάρκεια τελετής προς τιμήν του Τσετίν Αλτάν, στις 2 Φεβρουαρίου 2009, δηλώσατε δημοσίως ότι «η Τουρκία δεν είναι πλέον ίδια με την Τουρκία του παρελθόντος που καταδίκαζε τους μεγάλους της συγγραφείς στη φυλακή – αυτή η εποχή εξαφανίζεται για πάντα». Μεταξύ του ακροατηρίου σας ήταν οι δύο γιοι του Αλτάν, ο Αχμέτ και ο Μεχμέτ. Εννέα χρόνια αργότερα, οι ίδιοι καταδικάζονται σε ισόβια. Αυτό δεν είναι μια θεμελιώδης αντίφαση;
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, εκφράζουμε την ανησυχία πολλών που ζουν εντός της Τουρκίας, αλλά και των συμμάχων της χώρας σας ως μέλους σε πολυμερείς οργανισμούς. Ζητάμε την κατάργηση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, την ταχεία επιστροφή στο κράτος δικαίου και την πλήρη ελευθερία έκφρασης του λόγου. Μια τέτοια κίνηση θα είχε ως αποτέλεσμα την ταχεία αθώωση της κυρίας Ιλιτσάκ και των αδελφών Αλτάν. Αλλά και την άμεση απελευθέρωση όσων κρατούνται αδίκως. Ακόμη καλύτερα, θα έκανε την Τουρκία και πάλι υπερήφανο μέλος του ελεύθερου κόσμου».
Τα παραπάνω υπογράφουν οι βραβευμένοι με Νομπέλ λογοτέχνες και επιστήμονες: Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, Φίλιπ Γ. Αντερσον, Ααρον Τσιτσάνοβερ, Τζ. Μ. Κούτσι, Κλοντ Κόεν Τανούτζι, Ελάιας Τζ. Κόρεϊ, Γκέρχαρντ Ερτλ, Αλμπερτ Φερτ, Εντμοντ Χ. Φίσερ, Αντριου Τζ. Φάιρ, Αντρε Γκάιμ, Σέλντον Γκλάσοου, Σερζ Αρός, Λίλαντ Χ. Χάρτγουελ, Ολιβερ Χαρτ, Ρίτσαρντ Χέντερσον, Ντάντλεϊ Χέρσμπαχ, Αβραμ Χέρσκο, Ρόαλντ Χόφμαν, Ρόμπερτ Χάμπερ, Τιμ Χαντ, Καζούο Ισιγκούρο, Ελφρίντε Γέλινεκ, Ερι Σ. Μάσκριν, Χάρτμουτ Μισέλ, Χέρτα Μίλερ, Β.Σ. Νάιπουλ, Ουίλιαμ Ντ. Φίλιπς, Τζον Σ. Πολάνι, Ρίτσαρντ Τζ. Ρόμπερτς, Ράντι Γ. Σέκμαν, Γουόλε Σογίνκα, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Τόμας Σ. Σούντχοφ, Τζακ Γ. Στζόστακ, Μάριο Βάργκας Λιόσα, Τζ. Ρόμπιν Ουόρεν, Ερικ Φ. Βισχάους.