Καταργεί το υπουργείο Παιδείας το Προεδρικό Διάταγμα 152 για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που θεσπίστηκε το 2013 και φέρνει στις σχολικές τάξεις «αυτοαξιολόγηση» των σχολείων από τον σύλλογο μάλιστα των εκπαιδευτικών τους.
Με λίγα λόγια, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις των κλιμακίων του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) περί ενεργοποίησης της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών στα σχολεία, το υπουργείο Παιδείας «στυλώνει τα πόδια» και απαντάει: «Οι εκπαιδευτικοί της τάξης δεν αξιολογούνται»!

Παράλληλα, όμως, το υπουργείο Παιδείας ανοίγει και θέμα αξιολόγησης των ανώτατων ιδρυμάτων της χώρας. Οι τόνοι μάλιστα σε σχέση με το ίδιο θέμα ανεβαίνουν μετά τη φραστική επίθεση που έκανε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου στην πρόεδρο της Αρχής για την αξιολόγηση των ΑΕΙ (ΑΔΙΠ) Νικολέττα Παϊσίδου κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής. Μάλιστα, ο υπουργός Παιδείας ουσιαστικά προανήγγειλε αλλαγές στη λειτουργία της ΑΔΙΠ, καθώς σε συνάντησή του με το προεδρείο της Συνόδου Πρυτάνεων που έγινε το Σάββατο πρότεινε στους πρυτάνεις των ΑΕΙ να απαντήσουν στο ερώτημα «τι ΑΔΙΠ θέλουμε»…

Στα σχολεία ωστόσο το «χτύπημα» στον θεσμό της αξιολόγησης είναι θεαματικό: έπειτα από εκατοντάδες χιλιάδες δραχμές στην αρχή – και ευρώ στη συνέχεια -, 23 υπουργούς Παιδείας και 35 χρόνια καχυποψίας, συμπλοκών και διαδηλώσεων, η «μικρή ιστορία της αξιολόγησης» τερματίζεται άδοξα. Το 2013, επί υπουργίας Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου στην παιδεία, ξεκίνησε το πρώτο ολοκληρωμένο σχέδιο πανελλαδικής αξιολόγησης στα σχολεία, που εφαρμόστηκε στα 3/5 των στελεχών και στους σχολικούς συμβούλους, αλλά ποτέ δεν έφτασε «πιο κάτω».
Οι πρώτες κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ «πάγωσαν» την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και τώρα ο θεσμός υποβαθμίζεται. Το υπουργείο Παιδείας, μάλιστα, ανακοινώνει επίσημα την κατάργηση του ΠΔ 152 αύριο Τετάρτη, κατά τη διάρκεια της πρότασής του για τη νέα δομή των σχολείων. Στην πρότασή του το υπουργείο δίνει αυξημένες αρμοδιότητες στον σύλλογο διδασκόντων των σχολείων και αναφέρει ότι απαιτείται η «ακύρωση του θεσμικού πλαισίου της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και της εξωτερικής αξιολόγησης των σχολείων (ΠΔ 152) που οδηγεί στην κατηγοριοποίησή τους».

6+1 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ. Το υπουργείο Παιδείας εισηγείται όμως νέο μοντέλο διοίκησης στα σχολεία και τη «συγκατοίκηση» διευθυντών, εκπαιδευτικών, συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, μαθητών αλλά και εκπροσώπων του κάθε δήμου, σε νέα όργανα (σχολικά συμβούλια) που θα συμμετέχουν στον προγραμματισμό και την αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Τι εισηγείται συγκεκριμένα επί του θέματος το υπουργείο Παιδείας; Οι εκπαιδευτικοί και τα σχολεία θα αξιολογούνται «μόνοι τους». Ακόμη:
1. «Στο τέλος του σχολικού έτους ο σύλλογος διδασκόντων αποτυπώνει την κριτική αποτίμηση του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου στη σχολική μονάδα, με μοναδικό σκοπό τη βελτίωσή του προς όφελος των μερών της σχολικής κοινότητας».
2. Καθιερώνεται ανώτατο όριο δύο συνεχών θητειών στην ίδια θέση στελέχους στην εκπαίδευση.
3. Ενισχύεται η παιδαγωγική αυτονομία της σχολικής μονάδας, δίνονται αυξημένες αρμοδιότητες σε δασκάλους και καθηγητές που σχεδόν θα «συναποφασίζουν» με τους διευθυντές των σχολείων και θα «προσαρμόζουν τις εκπαιδευτικές πολιτικές που εκπορεύονται από το υπουργείο Παιδείας στις ανάγκες και ιδιαιτερότητες των σχολικών τους μονάδων».
4. Σε κάθε σχολική μονάδα θα λειτουργεί Σχολικό Συμβούλιο, στο οποίο προεδρεύει ο διευθυντής του σχολείου και θα αποτελείται από τον σύλλογο διδασκόντων, το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, τον εκπρόσωπο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη σχολική επιτροπή και τρεις εκπροσώπους των μαθητικών κοινοτήτων, που ορίζονται με απόφαση του συμβουλίου τους. Το Σχολικό Συμβούλιο θα συμμετέχει στις διαδικασίες προγραμματισμού και αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας, εκφράζοντας προτάσεις στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.
5. Δημιουργούνται Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης (ΚΕΣΥ) αλλά και Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία (ΚΕΑ) που θα αντικαταστήσουν τα περιβαλλοντικά σχολεία.
6. Προωθούνται συνεργασίες σε επίπεδο «ομάδων σχολείων».
7. Υιοθετείται θεσμός «εσωτερικού κανονισμού» λειτουργίας της σχολικής μονάδας, κατά το πρότυπο των «εσωτερικών κανόνων» των ΑΕΙ, στο πλαίσιο του οποίου τα μέλη της σχολικής κοινότητας συνδιαμορφώνουν τους κανόνες της σχολικής ζωής. Στον κανονισμό αυτόν θα λαμβάνονται υπόψη «οι προτάσεις των μαθητών και των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, καθώς η τήρησή του αφορά όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας και εδράζεται στις αρχές της δημοκρατίας, της ισότητας, της ελευθερίας έκφρασης και της παροχής ίσων ευκαιριών για όλους στη μάθηση».

Τρεις αξιολογητές από το εξωτερικό απαντούν στο υπουργείο
Τρεις αξιολογητές της Αρχής αξιολόγησης των ΑΕΙ (ΑΔΙΠ) που ήρθαν από πανεπιστήμια του εξωτερικού για να αξιολογήσουν τα ελληνικά ιδρύματα απαντούν στον υπουργό Παιδείας, ο οποίος σχολίασε στη Βουλή την περασμένη εβδομάδα ότι «οι ξένοι πανεπιστημιακοί αξιολόγησαν τα πανεπιστήμια χωρίς να ξέρουν τι γίνεται στην Ελλάδα»…
«Είναι λάθος αυτή η άποψη καθώς οι περισσότεροι από εμάς ξέραμε ήδη την Ελλάδα, αλλά μείναμε και καιρό στη χώρα, μελετώντας τα στοιχεία που είχαμε και συνομιλώντας με τους εκπροσώπους των ελληνικών ΑΕΙ» λέει η Αντιγόνη Μουχτούρη, καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λωρραίνης. «Κάναμε πάρα πολλή δουλειά στην Ελλάδα και εκεί είδα πολλούς ανθρώπους που κάνουν πολύ σημαντική δουλειά και αναρωτιέμαι γιατί δεν τη μεταφράζουν στα αγγλικά ή τα γαλλικά».
Διαφάνεια. «Η αξιολόγηση συνέβαλε σημαντικά στην αυτογνωσία των πανεπιστημίων, υπήρχε πλήρης διαφάνεια στις διαδικασίες, άρτια διοικητική λειτουργία της ΑΔΙΠ, σοβαρή και εντατική δουλειά και από πλευράς των πανεπιστημίων» λέει ο γλωσσολόγος Χρήστος Κλαίρης από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris 5). «Στα αρνητικά της διαδικασίας αναφέρω ότι το πρότυπο σύμφωνα με το οποίο υποχρεούνται οι αξιολογητές να συντάξουν την τελική τους έκθεση χρειάζεται συστηματική αναθεώρηση ως προς το περιεχόμενο, ως προς την έκταση και ως προς την υποχρέωση βαθμολογίας κάθε δραστηριότητας και του όλου ιδρύματος στο τέλος» τονίζει.
«Η αξιολόγηση δεν αποσκοπεί μόνο στο να απονεμηθεί απλά μια βαθμολογία συμβατότητας με τα ισχύοντα, αλλά και (κατά τη γνώμη μου, κυρίως) στο να επωφεληθεί η ελληνική Τριτοβάθμια Εκπαίδευση από τις εμπειρίες, τις γνώσεις αλλά και από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν άλλα συστήματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Θα ήταν κοντόφθαλμο και μεσοπρόθεσμα καταστροφικό για τα ελληνικά ΑΕΙ και ΤΕΙ να περιοριστούν σε μια δομική ομφαλοσκόπηση» προσθέτει ο Νίκος Ψαρρός, καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας.