Πρώτα, τα ευχάριστα. Απελπισμένος ο Πρωθυπουργός που οι εφημερίδες δεν αναδεικνύουν το έργο του, αποφάσισε να τις γράφει ο ίδιος.
Εγκαινίασε λοιπόν αρθρογραφία ρωτώντας «Ηταν ο Ανδρέας ψεύτης;». Αρθρο λίγο φλύαρο και χωρίς να δίνει απάντηση – αν επιτρέπει μια παρατήρηση σε ταπεινό ομότεχνό του.
Στη συνέχεια υποθέτω θα λύσει τις απορίες «Ηταν ο Ακης κλέφτης;», «Ηταν ο Βαρουφάκης νούμερο;» και «Διαμαντίδης ή Σπανούλης;».
Μετά, τα δυσάρεστα. Μάλλον έχουν πάθει τσιρλιλί στο Μαξίμου με τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά κι έτρεξαν να ντυθούν πασόκοι.
Δεν αποκλείω να γίνει δεκτός στη ΔΕΘ ο Πρωθυπουργός με το σύνθημα «Σήκω, Μένιο, για να δεις το παιδί της Αλλαγής!».
Διότι αν η εκλογή αρχηγού της Κεντροαριστεράς δεν ενδιαφέρει κανέναν κι είναι άνευ σημασίας (όπως περίπου ισχυρίζεται ο αρθρογράφος Τσίπρας), τότε γιατί όλοι οι υστερικοί της Επικράτειας έχουν βαλθεί να μας πείσουν πως δεν ενδιαφέρει κανέναν κι είναι άνευ σημασίας;
Εκλογή αρχηγού ανύπαρκτου κόμματος. Περισσότεροι υποψήφιοι από ψηφοφόροι. Θα διασπαστούν μόλις εκλεγούν. Φτιάχνουν το κόμμα του Κυριάκου – ενώ ίσως έπρεπε να στήσουν το παραμάγαζο του Τσίπρα.
Ξέρετε τι σημαίνουν αυτές οι αρλούμπες; Οτι τρέμει το φυλλοκάρδι του Μαξίμου και των υπαλλήλων του.
Ενα ένα, λοιπόν.
Πρώτον, το έργο «Τσίπρας ή Μητσοτάκης» δεν κόβει πια εισιτήρια.
Με ποιον θα πάνε; Με όποιον γουστάρουν – αν και όταν χρειαστεί…
Και προφανώς δεν πρόκειται να ρωτήσουν τον Κουρουμπλή, τον Σπίρτζη και τον Βερναρδάκη – υποθέτοντας ότι έχουν ακουστά τον Βερναρδάκη…
Δεύτερον, η Κεντροαριστερά ανασυγκροτείται όχι από χόμπι, αλλά επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να καλύψει τον χώρο της.
Λογικό. Ανήκει σε άλλον πολιτικό πολιτισμό.
Αλλά αν δεν το κατάφεραν όταν είχαν την ευκαιρία, θα το κάνουν τώρα που βρέχει σφαλιάρες;
Τρίτον, καλώς ή κακώς στον κόσμο και τα στελέχη της «υπαρκτής Κεντροαριστεράς» ο Τσίπρας κι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόκκινο πανί.  
Λογικό κι αυτό. Στα μάτια τους ο «νέος Ανδρέας» θυμίζει περισσότερο Μικρούτσικο παρά Παπανδρέου.
Δεν είναι τυχαίο πως τόσοι υποψήφιοι κι ούτε ένας δεν βρήκε να πει μια καλή κουβέντα για την κυβέρνηση, ενώ κι ο Λαλιώτης μάζεψε τροχάδην τα ατσούμπαλα.
Τέταρτον, σε απλά ελληνικά «αυτόνομη πορεία» σημαίνει αυτόνομη πορεία.
Αν αλληθωρίζεις δεξιά ή αριστερά, τότε δεν είσαι αυτόνομος. Είσαι απλώς αλλήθωρος.
Πέμπτον και για να τελειώνουμε, η Κεντροαριστερά εκλέγει αρχηγό. Δεν ψάχνει νταβατζή. Ούτε προξενήτρες.
Διακηρυγμένος στόχος της (όπως και ολόκληρης της αντιπολίτευσης) είναι «η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ».
Ξέρετε γιατί; Οχι από γινάτι.
Αλλά επειδή μια στρατηγική ήττα της σημερινής πλειοψηφίας θα διασφαλίσει τη δημοκρατική σταθερότητα και ομαλές πολιτικές εξελίξεις. Τόσο απλό!